Powiększenie prostaty – co robić?

Powiększona prostata, inaczej nazywana również gruczolakiem stercza, czyli łagodny rozrost prostaty to problem wielu starzejących się mężczyzn. Powiększenie prostaty bardzo często budzi niepokój, choć tak naprawdę rozrost gruczołu krokowego jest procesem łagodnym, a komórki gruczolaka nie mają charakteru nowotworu złośliwego. To normalne, zależne od przemian hormonalnych, zmiany zachodzące w organizmie mężczyzny, głównie po 45. roku życia, kiedy to gruczoł krokowy zaczyna się powiększać. Rozrost prostaty przebiega powoli, a cały proces opiera się na tym, że z biegiem lat coraz bardziej powiększony gruczoł krokowy zaczyna silniej zaciskać się wokół cewki moczowej, powodując kłopoty z oddawaniem moczu. Wraz z powiększającym się stanem chorobowym, problemem zaczyna być samo rozpoczęcie mikcji, a pod koniec strumień się urywa.

Łagodny przerost prostaty czy już nowotwór?

Zazwyczaj powiększenie prostaty jest wynikiem rozrostu prawidłowych komórek, jednak może być również skutkiem namnażania się komórek zmienionych nowotworowo. Rak z kolei może mieć związek z nadwagą, jadaniem dużej ilości czerwonego mięsa, produktów mlecznych, nadużywania alkoholu czy palenia. Istnieje również możliwość, że występujące dolegliwości są kwestią genów, wówczas problemy z prostatą to rodzinna tendencja. Dlatego też mężczyźni, których krewni chorowali na prostatę powinni już po 40. roku życia regularnie się badać, pozostałym zaleca się rozpoczęcie kontroli po pięćdziesiątce. Niemniej jednak każda zaobserwowana nieprawidłowość przy oddawaniu moczu jest sygnałem do zgłoszenia się do urologa. Zaniedbana i nieleczona prostata może prowadzić do bardzo poważnych powikłań zdrowotnych. Blokująca prawidłowy odpływ moczu, powiększona prostata staje się bowiem przyczyną powikłań na wielu płaszczyznach układu moczowego, na przykład:

  • nawracających infekcjach cewki moczowej i pęcherza;
  • pogrubienie ścian pęcherza oraz przerost mięśnia wypieracza;
  • trudności z oddawaniem moczu i jego zastój;
  • tworzenie się kamieni w pęcherzu;
  • zakażenia;
  • kamica nerkowa;
  • niewydolność nerek;
  • urosepsa – czyli masowe zakażenie całego organizmu, u którego źródła leży zaleganie moczu w pęcherzu z powodu rozrostu gruczołu krokowego;
  • nagłe zatrzymanie moczu – najgroźniejsze powikłanie, które wymaga natychmiastowej interwencji medycznej w postaci założenia cewnika do pęcherza i zastosowania antybiotykoterapii.

Przerost prostaty – przyczyny

Na dzień dzisiejszy nie do końca znane są przyczyny i czynniki bezpośrednio wpływające na przerost prostaty wśród mężczyzn. Szacuje się jednak, że takiemu stanowi rzeczy sprzyja:

  • Wiek – według badań na schorzenia związane z prostatą częściej zapadają mężczyźni po czterdziestym, a nawet pięćdziesiątym roku życia.
  • Genetyczny czynnik dziedziczny – w tym miejscu warto zaznaczyć, że rak prostaty pojawia się dwa razy częściej w postaci rodzinnej, niż w ogóle w populacji. Taka zależność zdarza się w 25% przypadków.
  • Zaburzenia hormonalne – mimo iż przyczyny rozwoju chorób prostaty wciąż nie są do końca znane, szacuje się, że zmiany hormonalne zachodzące w organizmie dorosłego mężczyzny mają na to duży wpływ. Głównie mowa tu o androgenach, których duża ilość przyczynia się do nadmiernego wzrostu tkanki gruczołowej.
  • Dieta – przyczyną schorzeń prostaty może być również nieodpowiednia dieta, bogata w nasycone kwasy tłuszczowe.
  • Stany zapalne – a raczej mikrouszkodzenia gruczołu, będące wynikiem przebytego już stanu zapalnego.

Przerost prostaty – objawy

Pierwsze objawy łagodnego przerostu prostaty nie pojawiają się nagle, nie są też zbytnio uciążliwe, przez co mężczyźni zazwyczaj je bagatelizują. Z czasem jednak mogą stać się bardzo kłopotliwe i prowadzić przy okazji do poważnych konsekwencji dla zdrowia nie tylko układu moczowego, ale również całego organizmu. Dlatego tak istotne jest jak najszybsze skonsultowanie się z lekarzem.

Do takiej interwencji powinny mężczyznę skłonić następujące, niepokojące symptomy. Objawy chorej prostaty są następujące:

  • konieczność częstego oddawania moczu, także w nocy;
  • uczucie ciągłego parcia na pęcherz;
  • długi czas konieczny do rozpoczęcia mikcji;
  • mała siła, z jaką wypływa strumień;
  • konieczność natężenia się, by całkowicie opróżnić pęcherz;
  • śladowe ilości krwi w moczu;
  • całkowite zatrzymanie mikcji.

Przerost prostaty – leczenie

Na początek warto wspomnieć o tym, kiedy można mówić, że problemem, z jakim boryka się mężczyzna to powiększona prostata. Wymiary prostaty, które uznaje się za prawidłowe to 4×3,5×3,5 cm, przy czym pierwsza wartość do szerokość, kolejna głębokość, a ostatnia oznacza długość. Nie można również zapomnieć o ogólnej objętości, której równowartość to 25cm3. Nawet jeśli podczas badania usg okazuje się, że wymiary nieco odbiegają od powszechnie przyjętej normy, nie zawsze jest to powód do niepokoju. W tym przypadku, istotne są przede wszystkim objawy. Pojawienie się pierwszych symptomów dyzurycznych, związanych z trudnościami w oddawaniu moczu, jest sygnałem do rozpoczęcia leczenia.

Łagodny rozrost gruczołu można leczyć farmakologicznie, głównie poprzez podanie leków, które obniżają napięcie mięśni gładkich dróg moczowych, zmniejszają obrzęki i przekrwienie szyi pęcherza moczowego, poprawiają elastyczność gruczołu krokowego oraz drożność pęcherza. Lekarz-urolog może również, w razie konieczności, zlecić przyjmowanie leków mających na celu zmniejszenie objętości gruczołu stercza i alfa-blokerów poprawiających przepływ moczu.

Z kolei decyzja o operacyjnym leczeniu prostaty zapada wówczas, gdy gruczolak jest duży, mocz zalega w pęcherzu, dochodzi do częstych zakażeń układu moczowego, a także wtedy, gdy u pacjenta zdiagnozowano kamicę nerkową. Zabieg zazwyczaj przeprowadza się przez cewkową elektroresekcję (TUR) i polega on na tym, że chirurg dociera do prostaty przez cewkę moczową i usuwa część gruczołu tak, by umożliwić swobodny przepływ moczu. W przypadkach, kiedy gruczolak jest bardzo rozrośnięty zabieg przeprowadza się przez powłoki brzuszne i pęcherz moczowy. Operacja przeprowadza jest w pełnym znieczuleniu.

Dodaj komentarz