Jak leczyć zapalenie prostaty?

Gruczoł krokowy powszechnie nazywany prostatą lub sterczem jest męskim organem należącym do układu moczowo-płciowego. Położony u podstawy pęcherza moczowego, wielkością przypominający kasztana jest jednym z elementów odpowiedzialnych za prawidłowe odprowadzanie moczu oraz za wytrysk. Zapalenie prostaty jest nie tylko częstą chorobą męskiego układu moczowo-płciowego, ale także szalenie dolegliwą. Już przy pierwszych objawach świadczących o chorobie konieczne jest powzięcie właściwych kroków terapeutycznych.

Zapalenie prostaty – przyczyny

Już samo położenie, jak i budowa anatomiczna prostaty wpływa na skłonność do chorób, a dodatkowo powodują, że objawy są oczywistym sygnałem świadczącym o postępującym stanie zapalnym. Co więcej, uważa się, że jest to dolegliwość, która ma tendencje do nawracania. Z jednej strony dzieje się to za sprawą indywidualnych predyspozycji, z drugiej trudności medycznych, które definitywnie pozwoliłyby zażegnać zapalenie prostaty. Przyczyny choroby są złożone i w dużej mierze zależą od tego, czy pacjent cierpi na ostre zapalenie prostaty, czy też na przewlekłe zapalenie prostaty.

Ostre zapalenie prostaty to efekt infekcji bakteryjnej, której najczęstszym przyczynkiem są patogeny w postaci pałeczki okrężnicy znanej jako E. Coli. Zdecydowanie rzadziej ostrą postać zapalenia stercza wywołują inne patogeny. W nielicznych przypadkach ta postać choroby może być wynikiem infekcji wirusowej organizmu związanej najczęściej z układem moczowym. Warto podkreślić, że pojawienie się zapalenia gruczołu krokowego w ostrej formie może wynikać także z zakażeń przenoszonych drogą płciową.

Przewlekłe zapalenie prostaty jest poniekąd lżejszą formą choroby, co bynajmniej nie oznacza konieczności powzięcia leczenia — wprost przeciwnie. W tym przypadku przyczyny choroby nie są tak oczywiste i może mieć co najmniej dwojakie podłoże – bakteryjne i niebakteryjne. Niebakteryjne zapalenie prostaty nie ma określonych przyczyn powstawania, ale należy do najczęstszych typów choroby. Domniemuje się, że jej pojawienie się może wynikać z nałożenia się na siebie wielu infekcji, bądź też zaburzeń związanych z napięciem cewki moczowej i mięśni prostaty.

Bakteryjne zapalenie prostaty jest zazwyczaj wynikiem niewyleczonego ostrego stanu zapalnego. W sporadycznych przypadkach dotyka ono mężczyzn jako powikłanie po innych chorobach.

Zapalenie prostaty – objawy

Ostre zapalenie prostaty objawia się następującymi dolegliwościami:

  • wysoką temperaturą;
  • dreszczami, nudnościami oraz wymiotami;
  • bólem mięśni i stawów;
  • zaburzeniami funkcji seksualnych;
  • bólem w okolicach krocza, prącia, pachwin, odbytu i krzyżowej części kręgosłupa;
  • bólem podczas oddawania moczu;
  • częsty uczuciem parcia i częstym oddawaniem moczu;
  • zatrzymaniem oddawania moczu;
  • obrzękiem gruczołu.

Objawy zapalenia prostaty niebakteryjnego cechują:

  • ból krocza i zewnętrznych narządów płciowych;
  • zaburzenia funkcji seksualnej;
  • ból podczas wytrysku;
  • utrudnione oddawanie moczu;
  • bolesne oddawanie moczu;
  • częste uczucie parcia na pęcherz moczowy.

Zapalenie prostaty – leczenie

Bezspornie zapalenie prostaty wymaga natychmiastowego leczenia. W zależności od rodzaju choroby podejmuje się konkretne działania. Mężczyźni są w stanie rozpoznać i ocenić dolegliwości charakterystyczne i wskazujące na zapalenie prostaty Leczenie naturalne nie powinno być podejmowane na własną rękę, a z problemem należy wpierw zgłosić się do lekarza.

W przypadku ostrego zapalenia gruczołu krokowego stosuje się antybiotyki, leki przeciwzapalne i przeciwbólowe. Leczenie musi odbywać się pod nadzorem specjalisty. Leczenie przewlekłego zapalenia rozszerza możliwości terapii o wcześniej wspomniane zioła na zapalenie prostaty. Pomocne – obok leków – są więc tzw. nasiadówki.

Zapalenie prostaty powikłania

Nieprawidłowo leczone ostre zapalenie prostaty może przeobrazić się w trudniejsze do wyleczenia niebakteryjne zapalenie stercza. Co więcej, w ostrej postaci choroby, która jest nieprawidłowo leczona, mogą powstać ropnie, które wymagają chirurgicznego usunięcia. W drastycznych przypadkach może dojść do sepsy lub zapaleń innych narządów. Nieskuteczna terapia przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego może natomiast skończyć się koniecznością jego usunięcia.

Dodaj komentarz